Time to…! The Sequel.

In navolging van mijn eerdere blog over mijn ervaring met YACHT werd ik zojuist gebeld door Robin Piroli, de recruiter die mij had benaderd. Mijn blog was een collega van hem onder ogen gekomen en die heeft hem ermee benaderd.

In navolging op mijn ervaring wilde hij allereerst zijn excuses aanbieden, de werkwijze van YACHT toelichten en mijn ervaringen horen om hiermee voor hemzelf (en intern bij YACHT) ‘beter’ te worden. WTF?!? Een recruiter die zich kwestbaar opstelt! Dat verdient een bloemetje, minimaal!

Zonder al te veel met bloemen te strooien zijn hier wel een aantal opmerkelijke zaken te benoemen:

  • de recruiter die zich kwetsbaar opstelt: prijs je rijk als organisatie dat er medewerkers zijn die dit lef hebben. Niet alleen gooit hij zijn eigen werkwijze op de helling (mijn eerdere blog was een ‘wake-up call’), ook profileert hij YACHT hiermee als een kwetsbare en lerende organisatie;
  • verwachtingsmanagement: hier valt nog veel winst te behalen. Het onderhavige template is iets vanuit de klant, ook zeer tegen zijn wil c.q. principes in. Een cv ombouwen is simpelweg geen optie, gezien de gemiddelde werkdruk. Daarbij kan ook beter worden ingespeeld op de verwachtingen naar het proces toe: hoe ziet deze eruit, welke stappen worden wanneer genomen en vooral wanneer: wat is het tijdspad?;
  • anno 2013 met een template werken is wel erg achterhaald, maar hé… als de klant dat wil. Goed te weten dat er ook nog steeds recruiters zijn die hier scherp op zijn. In hoeverre je je klant hierop moet wijzen is een andere discussie, voor nu vind ik het vooral belangrijk te benoemen dat niet iedere recruiter ‘zomaar de klant volgt’ maar zich bewust is van de zeitgeist;
  • de werkwijze van YACHT is gelijk aan die van een matrix-organisatie. Den Haag weet niet wat Rotterdam doet/heeft en vice versa. Hoewel dit intern bekend is, is het systeem alles behalve zaligmakend;
  • inhoudelijk: ja, er valt nog veel te verbeteren aan bij recruitment, te beginnen bij jezelf.

Eindstand: +1 voor Robert Piroli. Dat je als recruiter zo de handschoen oppakt siert je en is een precedent waar meer recruiters bij stil mogen staan: doe ik het nog wel goed? Welke indruk maak ik op mijn kandidaten? Natuurlijk werk je voor organisatie X en doe je zaken met klanten Y en Z maar vergeet nooit als recruiter dat je ook te maken hebt met kandidaten. Hoe je het went of keert, organisaties plaatsen geen mensen, Robert Piroli (en iedere andere recruiter) plaats kandidaten. Al met al vond ik het indrukwekkend, goed en vooral nuttig dat hij belde. Mijn negatieve ervaring is toch omgezet in een positieve door deze actie.

Jeroen de Vos

Momenteel op zoek naar een nieuwe (corporate) recruitment uitdaging. Ervaren recruiter met corporate en deskervaring. Kritisch, maar constructief. Blijft zich afvragen waarom er zo'n tekort aan zelfspot is en waarom sommige recruiters toch zo vreselijk passief blijven.

Jeroen de Vos has 11 posts and counting. See all posts by Jeroen de Vos

2 gedachten over “Time to…! The Sequel.

  • 24/02/2013 om 16:09
    Permalink

    Jeroen, ook complimentje voor jou, want it takes a man to give a compliment! En dan ook zo publiekelijk. Big man! :-))

  • 26/02/2013 om 06:42
    Permalink

    Beste Audrey,

    Dank voor je compliment: ik vind het wel zo ‘sportief’ om zelf ook de hand in eigen boezem te steken.

    Groet,
    Jeroen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.